بیماری مننژیوما
خلاصه مقاله
مننژیوما یک نوع تومور مغزی است که از بافت های مننژهای مغز (پوششهای مغز) تشکیل شده است. این تومورها معمولاً از بافتهای پوششی مغز (مننژها) شروع میشوند و میتوانند به شکلهای مختلفی در مغز ظاهر گردند.
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#مننژیوما
🔰مننژیوما یک نوع تومور مغزی است که از بافت های مننژهای مغز (پوششهای مغز) تشکیل شده است. این تومورها معمولاً از بافتهای پوششی مغز (مننژها) شروع میشوند و میتوانند به شکلهای مختلفی در مغز ظاهر گردند.
🔰مننژیوماها میتوانند در سه نوع اصلی ظاهر شوند: مننژیومای خوش خیم (بیشترین تعداد)، مننژیومای خوش خیم با تغییرات بدخیم و مننژیومای بدخیم (کمترین تعداد):
1. مننژیومای خوش خیم: این نوع تومور مننژیوما بیشترین تعداد را تشکیل میدهد. آنها معمولاً از بافتهای پوششی مغز (مننژها) شروع میشوند و به طور عمومی رشد کنندگی آهستهتری دارند. این نوع تومورها در بیشتر موارد خوش خیم هستند و اغلب قابل درمان می باشند.
2. مننژیومای خوش خیم با تغییرات بد خیم: این نوع تومورها نیز از بافتهای پوششی مغز (مننژها) شروع میشوند، اما دارای تغییرات بد خیم بیشتری هستند. این تغییرات ممکن است شامل رشد سریعتر تومور، نفوذ به بافتهای اطراف مغز و احتمال بالاتر عود تومور پس از درمان باشد.
3. مننژیومای بدخیم: این نوع تومورها کمترین تعداد را تشکیل میدهند و بیشترین خطر را دارند. آنها معمولاً سریعتر رشد میکنند و به بافتهای اطراف مغز نفوذ میکنند. درمان مننژیومای بدخیم ممکن است شامل جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی باشد.
🔰علائم و نشانههای مننژیوما ممکن است شامل سردرد، تاری دید، تشنج، کاهش قدرت حافظه، تغییرات در رفتار و اختلالات حرکتی باشد. لازم است بدانید که تشخیص و درمان مننژیوماها بستگی به مشخصات هر بیمار و ویژگیهای تومور دارد.
🔰برای تشخیص مننژیوما، انجام تصویربرداری مغزی مانند MRI و CT scan ضروری است. درمان مننژیوما معمولاً شامل جراحی برای برداشتن تومور، رادیوتراپی و/یا شیمی درمانی است.
✍پدیدآورنده: دکتر مریم سرحدی
📚منبع:
-Principles and Practice of Neuro-Oncology
-Handbook of Neuro-Oncology Neuroimaging
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
Primary Cnc Lymphoma
بیماری Primary central nervous system lymphoma (PCNSL) یک لنفوم غیرهوچکین خارج از گرههای لنفاوی (extranodal) است. این بیماری بر مغز، ستون فقرات، مایع مغزی نخاعی (CSF) و فضای vitreoretinal تأثیر میگذارد. تظاهرات بالینی میتواند بسیار متفاوت باشد. تظاهرات بالینی اولیه آنها محدود به ناهنجاریهای بینایی ظریف (subtle visual abnormalities) ، اغلب برای تشخیص نیاز به بررسی با slit lamp دارند. اکثر بیماران مبتلا به PCNSL با درگیری چشمی هیچ علامت بینایی ندارند. بیماران با تظاهرات بالینی باید بلافاصله تحت تصویربرداری مغزی MRI با و بدون کنتراست قرار گیرند. در بیمارانی که قادر به تحمل اسکن MRI نیستند، یک CT با و بدون ماده حاجب انجام شود. برای ایجاد تشخیص قطعی نیاز به بیوپسی از مغز دارد، اما معاینه CSF یا vitrectomy ممکن است تشخیصی باشد. در بیماران با درگیری leptomeningeal انجام staging کامل، lumbar puncture مورد نیاز است. CSF باید از نظر basic cell count with differential، سطح گلوکز، سطح پروتئین، سیتولوژی و فلوسیتومتری ارزیابی شود. درمان PCNSL باید به محض تایید تشخیص شروع شود. درمان این بیماری معمولاً در 2 مرحله انجام می شود: القاء (induction) بصورت شیمی درمانی مبتنی بر MTX استاندارد و تثبیت (consolidation) بصورت شیمی درمانی myeloablative همراه با autologous stem cell transplant (ASCT) تا شیمی درمانی nonmyeloablative با دوز بالا، پرتو درمانی، نگهداری پزشکی (medical maintenance) یا حتی observation را شامل می شوند.
بقراط و جراحی مغز اعصاب Hippocrates and Neurosurgery
بقراط از بزرگان علم و ادب، در جراحی مغز و اعصاب نیز دستی به اتش داشته است.