فناوری پیشرفته بهبود بیماران مبتلا به صرع مقاوم به دارو
خلاصه مقاله
مایو کلینیک از فناوری های پیشرفته برای بهبود درمان بیماران مبتلا به صرع مقاوم به دارو استفاده می کند. رویکرد کلینیک حول دو جزء کلیدی می چرخد: روش های تصویربرداری پیشرفته و تحریک عصبی و همچنین درمان های Ablative .
#خبرنامه
#فناوری_پیشرفته_بهبود_بیماران_مبتلا_به_صرع_مقاوم_به_دارو
🔰 مایو کلینیک از فناوری های پیشرفته برای بهبود درمان بیماران مبتلا به صرع مقاوم به دارو استفاده می کند. رویکرد کلینیک حول دو جزء کلیدی می چرخد: روش های تصویربرداری پیشرفته و تحریک عصبی و همچنین درمان های Ablative .
🔰 تکنیک های تصویربرداری پیشرفته نقش مهمی در شناسایی منبع تشنج در مغز دارند، که تشخیص آن با روش های سنتی دشوار است. نورو رادیولوژیست های مایو کلینیک چندین روش تصویربرداری نوآورانه را برای بهبود دقت تشخیص و درمان ایجاد و اجرا کرده اند.
🔰 در زیر برخی از تکنیکهای مورد استفاده در تصویربرداری از مغز است که میتواند ناهنجاریهای ظریف را تشخیص دهد و تجسم بهتری از ساختار و عملکرد مغز ارائه دهد.
1. تصویربرداری Morphometric Analysis Program (MAP) : این تکنیک شکل و اندازه ساختارهای مغز را در افراد برای تشخیص ناهنجاری های ظریف مقایسه می کند.
2. نقشه برداری تراکم نوسان با فرکانس بالا (High-Frequency Oscillation Density Mapping) : این روش فرکانس و مکان فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز را در هنگام تشنج اندازه گیری می کند.
3. روش 7T MRI : این تکنیک تصویربرداری وضوح و کنتراست بالاتری نسبت به دستگاههای MRI استاندارد ارائه میکند و امکان تجسم بهتر ضایعات کوچک و عروق خونی را فراهم میکند.
4 . روش PET MRI : این تکنیک توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) و MRI را برای اندازه گیری متابولیسم و ساختار مغز ترکیب می کند.
5. روش SISCOM و STATISCOM : اینها روش هایی برای ترکیب single-photon emission computerized tomography (SPECT) و MRI برای نشان دادن تغییرات جریان خون و مصرف اکسیژن در مغز در طول تشنج هستند.
🔰 مایو کلینیک از تکنیک های تصویربرداری پیشرفته استفاده می کند تا به جراحان مغز و اعصاب کمک کند تا ضایعات عامل صرع را به دقت تعیین کنند و بهترین استراتژی درمانی را برای هر بیمار برنامه ریزی کنند. این باعث بهبود نتایج و افزایش کیفیت زندگی بیماران می شود.
🔰 درمان های تحریک عصبی و Ablative روش های پیشرفته ای هستند که برای اصلاح فعالیت الکتریکی در مغز یا تخریب بافتی که باعث تشنج می شود، استفاده می شود. در کلینیک مایو، جراحان مغز و اعصاب مجرب از تکنیک های مختلفی استفاده می کنند که عبارتند از:
🔰 تحریک عصبی
🔴 تحریک عصب واگ، که شامل کاشت دستگاهی در زیر پوست در قفسه سینه برای انتقال تکانه های الکتریکی خفیف به مغز از طریق عصب واگ در فواصل زمانی معین است.
🔴 تحریک عمیق مغز (Deep brain stimulation )، که پالس های کنترل شده را به یک هدف خاص در مغز که با تشنج مرتبط است، می رساند.
🔴 تحریک Responsive neurostimulation که به طور مداوم امواج مغزی را برای تشخیص شروع زودهنگام تشنج و جلوگیری از ایجاد علائم بالینی زیر نظر دارد.
🔴 تحریک عصبی Polyneurostimulation, ، که ترکیبی از تحریک عصب واگ با تحریک عمقی مغز یا تحریک responsive neurostimulation برای دستیابی به اثر افزایش یافته را به کار می گیرد.
🔴 تحریک عصبی می تواند به روش های مختلف انجام شود، از جمله تحریک chronic subthreshold cortical stimulation و تحریک transcranial magnetic stimulation ، که هر دو شامل ارسال الکتریسیته به مغز از طریق روش های جایگزین است. مایو کلینیک در حال حاضر در حال تحقیق در مورد موثرترین راه برای استفاده از تحریک عصبی برای هر بیمار است.
🔰 درمان های Ablative
🔴 روش laser interstitial thermal therapy (LITT) شامل استفاده از یک پروب لیزری است که از طریق سوراخ کوچکی در جمجمه وارد می شود تا کانون تشنج را گرم کرده و از بین ببرد.
🔴 روش MRI-guided focused ultrasound یک تکنیک غیر تهاجمی است که از امواج اولتراسوند برای ایجاد گرما و از بین بردن بافت هدف بدون نیاز به باز کردن جمجمه استفاده می کند.
لینک خبر
گرد آورنده: دکتر محمد سینا میرجانی
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
الیگودندروگلیوما
الیگودندروگلیوما، جزو تومورهای اولیه نورواپیتلیال سیستم عصبی مرکزی است.منشاء الیگودندروگلیوما، الیگودندروسیت ها، نوعی از سلول های گلیال مغز است. براساس کرایتریای WHO برای طبقه بندی تومورهای CNS، به 2 نوع، الیگودندروگلیومای درجه 2 و الیگودندروگلیومای درجه 3(اناپلاستیک) تقسیم میشوند.نسبت بروز آن در مردان به زنان، از 1.1 تا 2 متغییر است. به لحاظ هیستوپاتولوژیک در الیگودندروگلیوما، صفحه هایی از هسته های گرد ایزومورفیک به همراه سیتوپلاسم شفاف دیده میشود که با نام کلاسیک"تخم مرغ سرخ شده شناخته میشود. اجسام پساوما و کلسیفیکاسیون های منتشر در تومور وجود دارند.در الیگودنروگلیومای درجه 3، آتیپی هسته ای و نکروز، پرولیفراسیون میکروواسکولار، دانسیته ی بالای سلولی، اشکالی میتوز سلولی نیز دیده میشود.سی تی اسکن بدون کنتراست(NECT) برای ارزیابی علائم غیر اختصاصی سیستم عصبی مرکزی است.الیگودندروگلیوما در CT scan بصورت توده ی حاشیه اMRI وسعت تومور و ماهیت ارتشاحی آن را نشان دهد. در توالی T2 ، بصورت Hypointense و در توالی T1 بصورت، Hyperintense دیده می شود. تقویت شدن تومور با کنتراست اغلب در MRI بصورت هموژن یا Patchy و Ring enhancement نشان دهنده ی تهاجمی بودن تومور و پروگنوز بد آن است.ی هایپودنس یا ایزودنس در کورتکس و ماده ی سفید ساب کورتیکال دیده میشود.تشخیص براساس علائم بالینی، تصویربرداری، ارزیابی هیستوپاتولوژی و مارکر های ژنتیکی IDH1 و IDH2 است. تشخیص های افتراقی الیگوندروگلیوما شامل آستروسیتومای منتشر، گلیوبلاستوما، تومور های نورواپیتلیال دیس امبریوپلاستیک، گانگلیوما و تومورهای مولتی ندولار و واکوئل کننده ی نورونی است. علائم آن غیراختصاصی اند. شایع ترین علامت بالینی ان، تشنج پارشیال ساده یا کمپلکس یا جنرالیزه رخ میدهد.سردرد، تغیییر وضعیت ذهنی، سرگیجه، تهوع، شکایت بینایی و ضعف نورولوژیک فوکال از علائم دیگر است.بطور کلی هر فرد با تشنج جدید یا نقص عصبی فوکال باید تحت تصویربرداری CNS قرار گیرد. درمان الیگودندروگلیوما چندعاملی است و شامل روش های جراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی است. برداشت کامل تومور اولین انتخاب برای درمان اولیه ی الیگودندروگلیوما است و بیوپسی،برای افزایش Survival و تائید تشخیص تومور و نوع آن بکار می رود. تعیین نوع روش جراحی با توجه به محل تومور، بیماری های زمینه ای بستگی دارد. ادامه ی درمان بیمار براساس پروگنوز وی تعیین میشود: در صورت سن کمتر از 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 2 و یا عدم وجود اختلالات نورولوژیک در بیمار، ادامه ی درمان بصورت انتظاری یا رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید انجام میشود. ولی در صورت سن بالای 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 3، وجود اختلالات نورولوژیک و یا وجود باقی مانده ی تومور در CNS، ادامه ی درمان رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید است.
Primary Cnc Lymphoma
بیماری Primary central nervous system lymphoma (PCNSL) یک لنفوم غیرهوچکین خارج از گرههای لنفاوی (extranodal) است. این بیماری بر مغز، ستون فقرات، مایع مغزی نخاعی (CSF) و فضای vitreoretinal تأثیر میگذارد. تظاهرات بالینی میتواند بسیار متفاوت باشد. تظاهرات بالینی اولیه آنها محدود به ناهنجاریهای بینایی ظریف (subtle visual abnormalities) ، اغلب برای تشخیص نیاز به بررسی با slit lamp دارند. اکثر بیماران مبتلا به PCNSL با درگیری چشمی هیچ علامت بینایی ندارند. بیماران با تظاهرات بالینی باید بلافاصله تحت تصویربرداری مغزی MRI با و بدون کنتراست قرار گیرند. در بیمارانی که قادر به تحمل اسکن MRI نیستند، یک CT با و بدون ماده حاجب انجام شود. برای ایجاد تشخیص قطعی نیاز به بیوپسی از مغز دارد، اما معاینه CSF یا vitrectomy ممکن است تشخیصی باشد. در بیماران با درگیری leptomeningeal انجام staging کامل، lumbar puncture مورد نیاز است. CSF باید از نظر basic cell count with differential، سطح گلوکز، سطح پروتئین، سیتولوژی و فلوسیتومتری ارزیابی شود. درمان PCNSL باید به محض تایید تشخیص شروع شود. درمان این بیماری معمولاً در 2 مرحله انجام می شود: القاء (induction) بصورت شیمی درمانی مبتنی بر MTX استاندارد و تثبیت (consolidation) بصورت شیمی درمانی myeloablative همراه با autologous stem cell transplant (ASCT) تا شیمی درمانی nonmyeloablative با دوز بالا، پرتو درمانی، نگهداری پزشکی (medical maintenance) یا حتی observation را شامل می شوند.