شکستگی ادنتوئید نوع۲
خلاصه مقاله
شکستگیهای ادنتوئید شایعترین شکستگیهای ستون فقرات گردنی سالمندان هستند و مدیریت آن در افراد مسن چالش برانگیز است؛ همچنین این شکستگیها حدود 55 درصد از شکستگیهای محوری را تشکیل میدهند،و معمولاً نوع 2 هستند.اگرچه کشش محوری با دستکاری تحت فلوروسکوپی معمولاً در کاهش شکستگی های با جابجایی خفیف موفقیت آمیز است، اما ممکن است با جابجایی شدید شکست بخورد.جابجایی لانه های 6 میلی متری یا بیشتر با بیشترین خطر جوش نخوردن همراه است و بنابراین، نیاز به مداخله جراحی اولیه دارد
#با_کیس_درس_بخوانیم
#شکستکی_ادنتوئید_نوع۲
📍شکستگیهای ادنتوئید شایعترین شکستگیهای ستون فقرات گردنی سالمندان هستند و مدیریت آن در افراد مسن چالش برانگیز است؛ همچنین این شکستگیها حدود 55 درصد از شکستگیهای محوری را تشکیل میدهند،و معمولاً نوع 2 هستند.اگرچه کشش محوری با دستکاری تحت فلوروسکوپی معمولاً در کاهش شکستگی های با جابجایی خفیف موفقیت آمیز است، اما ممکن است با جابجایی شدید شکست بخورد.جابجایی لانه های 6 میلی متری یا بیشتر با بیشترین خطر جوش نخوردن همراه است و بنابراین، نیاز به مداخله جراحی اولیه دارد.
📍شکستگیهای جابجاشده ادنتوئید نوع 2 با خطر بیشتر جوشنخوردن به دلیل قطع جریان خون و جابجایی همراه است. جابجاییهای خلفی قطعه C2 پروگزیمال نادر است.
🔰تظاهرات بالینی:
یک مرد 58 ساله 3 هفته پیش سابقه سقوط داشتهاست. او با شکایت از گردن درد شدید، سردرد ضربان دار و بی حسی که هر چهار اندام را در بر می گرفت، مراجعهکردهاست. معاینه عصبی بیمار، قدرت درجه 4/5 را در شانههای دوطرفه (ASIA Grade D) و هایپررفلکسی که هر چهار اندام را درگیر میکند (یعنی اسپاستیسیته درجه 2 که همه اندامها را درگیر میکند طبق مقیاس اصلاح شده اشورث) نشان میدهد.
🔰مطالعات رادیولوژیک:
رادیوگرافیهای جانبی و دهان باز، شکستگی ادنتوئید نوع 2 با جابجایی خلفی را نشان داد [شکل 1]. توموگرافی کامپیوتری (CT) یک قطعه ادنتوئید خلفی جابجا شده را نشان داد که در کانال نخاعی نشسته بود. جابجایی قوس C1 قدامی در پشت بدنه مهره ای محور وجود داشت. اسکن رزونانس مغناطیسی قطعه را نشان داد که طناب نخاعی را فشرده می کند [شکل 2]. سی تی آنژیوگرافی یک شریان مهره چپ غالب را نشان داد. هیچ شواهدی از آسیب عروقی وجود نداشت.
🔰کاهش باز از طریق رویکرد خلفی:
با مانیتورینگ عصبی و از طریق یک رویکرد خلفی خط میانی، کمپلکس آتلانتواکسیال در دسترس قرار گرفت. تحت فلوروسکوپی، پیچهای توده جانبی دو طرفه در ابتدا در توده های جانبی C1 عبور داده شدند. میلهها به پیچها متصل میشدند تا بتوانند از مانور رانش به جلو در حین کاهش استفاده کرد. تحت کنترل فلوروسکوپی، یک بالابرنده پریوستال بلانت و بلند از زیر توده جانبی C1 به مرز قدامی توده جانبی C2 در دو طرف عبور دادهشد تا جابجایی بین C1 و C2 اصلاح شود (یعنی با استفاده از مکانیزم کنسول). به طور همزمان، کشش طولی محافظتشده برای تصحیح غلبه در محل شکستگی ارائه شد. یک نیروی هدایتشده از قدام به میلهها از جنبه خلفی اعمال شد تا قطعه جابجاشده خلفی را به سمت جلو فشار دهد. سپس، پیچهای پدیکول دو طرفه در C2 و سپس یک همجوشی C1-C2 قراردادهشد.
🔰دوره بعد از عمل:
گردن درد بیمار پس از عمل جراحی بهبود یافت و معاینه عصبی بیمار نشان داد که عملکرد حرکتی درجه 4/5 در شانههای دوطرفه و کاهش اسپاستیسیتی درجه 2 (یعنی از درجه 4 قبلی) در هر چهار اندام مطابق با مقیاس اصلاح شده اشورث وجود دارد. بیمار به مدت 3 ماه از ناحیه گردن بیحرکت بود. بعد از یکسال، بیمار از نظر عصبی دست نخورده بود به جز اسپاستیسیتی درجه 1 باقیمانده و هایپررفلکسی که هر چهار اندام را درگیر میکرد. رادیوگرافی و سی تی اسکن در 1 سال بهبودی در محل شکستگی و همجوشی در مفاصل C1-C2 را نشان داد.
گرد آورنده: دکتر ساغر مومنی
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
سردرد تنشی Tension Headache
اختلالات سردرد به عنوان دومین و سومین اختلال متداول در سراسر جهان شناخته شدهاند، که نوع سردرد ناشی از تنش (TTH) و میگرن به عنوان متناسب با آنها شناخته میشوند. بیشتر افراد حداقل یک بار در زندگی خود سردرد تجربه میکنند. سردرد ناشی از تنش، متداولترین نوع سردرد اولیه است که با شیوع بالا و بار اقتصادی قابل توجهی همراه است.
شکستگی مهره C1
شکستگی های اطلس (شکستگی های جفرسون) زمانی اتفاق می افتد که نیروی محوری در محل اتصال اکسیپیتال-سرویکسال منتقل می شود و باعث می شود اطلس بین سطح مفصلی زاویه دار محور و کندیل های پس سری فشرده شود. شکستگی اطلس چهار قسمتی، با دو قسمت در قوس خلفی و دو قسمت در قوس قدامی، به طور کلاسیک به عنوان شکستگی جفرسون نامیده می شود. اکثر آنها نسبتاً پایدار هستند و با نقایص عصبی مرتبط نیستند و میتوان آنها را با بیحرکتی خارجی با نتایج رضایتبخش درمان کرد. شکستگی های ناپایدار جفرسون نشان دهنده آسیب شدیدتر اطلس است که زمانی رخ می دهد که رباط عرضی نیز به صورت ثانویه به میزان شکستگی C1 پاره شود. درمان این شکستگی ها به دلیل ناپایداری آتلانتواکسیال دشوارتر است. بسیاری از جراحان تثبیت این شکستگی های ناپایدار جفرسون را توصیه می کنند.