شکستگی ادنتوئید نوع۲
خلاصه مقاله
شکستگیهای ادنتوئید شایعترین شکستگیهای ستون فقرات گردنی سالمندان هستند و مدیریت آن در افراد مسن چالش برانگیز است؛ همچنین این شکستگیها حدود 55 درصد از شکستگیهای محوری را تشکیل میدهند،و معمولاً نوع 2 هستند.اگرچه کشش محوری با دستکاری تحت فلوروسکوپی معمولاً در کاهش شکستگی های با جابجایی خفیف موفقیت آمیز است، اما ممکن است با جابجایی شدید شکست بخورد.جابجایی لانه های 6 میلی متری یا بیشتر با بیشترین خطر جوش نخوردن همراه است و بنابراین، نیاز به مداخله جراحی اولیه دارد
#با_کیس_درس_بخوانیم
#شکستکی_ادنتوئید_نوع۲
📍شکستگیهای ادنتوئید شایعترین شکستگیهای ستون فقرات گردنی سالمندان هستند و مدیریت آن در افراد مسن چالش برانگیز است؛ همچنین این شکستگیها حدود 55 درصد از شکستگیهای محوری را تشکیل میدهند،و معمولاً نوع 2 هستند.اگرچه کشش محوری با دستکاری تحت فلوروسکوپی معمولاً در کاهش شکستگی های با جابجایی خفیف موفقیت آمیز است، اما ممکن است با جابجایی شدید شکست بخورد.جابجایی لانه های 6 میلی متری یا بیشتر با بیشترین خطر جوش نخوردن همراه است و بنابراین، نیاز به مداخله جراحی اولیه دارد.
📍شکستگیهای جابجاشده ادنتوئید نوع 2 با خطر بیشتر جوشنخوردن به دلیل قطع جریان خون و جابجایی همراه است. جابجاییهای خلفی قطعه C2 پروگزیمال نادر است.
🔰تظاهرات بالینی:
یک مرد 58 ساله 3 هفته پیش سابقه سقوط داشتهاست. او با شکایت از گردن درد شدید، سردرد ضربان دار و بی حسی که هر چهار اندام را در بر می گرفت، مراجعهکردهاست. معاینه عصبی بیمار، قدرت درجه 4/5 را در شانههای دوطرفه (ASIA Grade D) و هایپررفلکسی که هر چهار اندام را درگیر میکند (یعنی اسپاستیسیته درجه 2 که همه اندامها را درگیر میکند طبق مقیاس اصلاح شده اشورث) نشان میدهد.
🔰مطالعات رادیولوژیک:
رادیوگرافیهای جانبی و دهان باز، شکستگی ادنتوئید نوع 2 با جابجایی خلفی را نشان داد [شکل 1]. توموگرافی کامپیوتری (CT) یک قطعه ادنتوئید خلفی جابجا شده را نشان داد که در کانال نخاعی نشسته بود. جابجایی قوس C1 قدامی در پشت بدنه مهره ای محور وجود داشت. اسکن رزونانس مغناطیسی قطعه را نشان داد که طناب نخاعی را فشرده می کند [شکل 2]. سی تی آنژیوگرافی یک شریان مهره چپ غالب را نشان داد. هیچ شواهدی از آسیب عروقی وجود نداشت.
🔰کاهش باز از طریق رویکرد خلفی:
با مانیتورینگ عصبی و از طریق یک رویکرد خلفی خط میانی، کمپلکس آتلانتواکسیال در دسترس قرار گرفت. تحت فلوروسکوپی، پیچهای توده جانبی دو طرفه در ابتدا در توده های جانبی C1 عبور داده شدند. میلهها به پیچها متصل میشدند تا بتوانند از مانور رانش به جلو در حین کاهش استفاده کرد. تحت کنترل فلوروسکوپی، یک بالابرنده پریوستال بلانت و بلند از زیر توده جانبی C1 به مرز قدامی توده جانبی C2 در دو طرف عبور دادهشد تا جابجایی بین C1 و C2 اصلاح شود (یعنی با استفاده از مکانیزم کنسول). به طور همزمان، کشش طولی محافظتشده برای تصحیح غلبه در محل شکستگی ارائه شد. یک نیروی هدایتشده از قدام به میلهها از جنبه خلفی اعمال شد تا قطعه جابجاشده خلفی را به سمت جلو فشار دهد. سپس، پیچهای پدیکول دو طرفه در C2 و سپس یک همجوشی C1-C2 قراردادهشد.
🔰دوره بعد از عمل:
گردن درد بیمار پس از عمل جراحی بهبود یافت و معاینه عصبی بیمار نشان داد که عملکرد حرکتی درجه 4/5 در شانههای دوطرفه و کاهش اسپاستیسیتی درجه 2 (یعنی از درجه 4 قبلی) در هر چهار اندام مطابق با مقیاس اصلاح شده اشورث وجود دارد. بیمار به مدت 3 ماه از ناحیه گردن بیحرکت بود. بعد از یکسال، بیمار از نظر عصبی دست نخورده بود به جز اسپاستیسیتی درجه 1 باقیمانده و هایپررفلکسی که هر چهار اندام را درگیر میکرد. رادیوگرافی و سی تی اسکن در 1 سال بهبودی در محل شکستگی و همجوشی در مفاصل C1-C2 را نشان داد.
گرد آورنده: دکتر ساغر مومنی
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
تومورهای تالاموسی
تومورهای تالاموس نادر هستند و تقریباً 5 درصد از کل تومورهای مغزی را تشکیل می دهند. در همه گروه های سنی رخ می دهد اما در کودکان شایع تر است. پیشرفتها در روشهای تصویربرداری و تکنیکهای میکروسرجری، رویکردهای هدفمند جمجمهای را ایجاد کرده است که عوارض جراحی را به حداقل میرساند و میزان ایمن برداشتن ضایعه را به حداکثر میرساند. با ادامه پیشرفت تکنیکهای جراحی میکروسکوپی، رویکردهای جراحی مؤثرتری برای تومورهای تالاموس قابل دستیابی است. علائم و نشانهها مربوط به افزایش فشار داخل جمجمه (به عنوان مثال، سردرد پیشانی، بی حالی و استفراغ) و علائم ادم پاپی می شود. قسمت داخلی هر تالاموس مرزهای جانبی بطن سوم را تشکیل می دهد. اختلال در هسته های خاص (specific nuclei) می تواند یافته های ویژهای را استخراج کند: هسته های Reticular و intralaminar - هسته های حسی - هسته های Effector - هسته های Associative - هسته لیمبیک. MRI با کنتراست، روش تشخیصی اصلی برای این تومورها است. توالی بازیابی وارونگی ضعیف شده با مایع (FLAIR) می تواند برای تومورهایی که با کنتراست تقویت نمی شوند مفید باشد. تصویربرداری (DTI) می تواند به ایجاد رابطه بین مسیر قشر نخاعی و تومورهای تالاموس، به ویژه نوع thalamopeduncular کمک کند. تومورهای اولیه تالاموس منشأ گلیالی دارند. شیمیدرمانی. برخی از جراحان بسته به تشخیص، روش stereotactic needle biopsy و درمان کمکی (adjuvant) را دنبال میکنند (2). هیدروسفالی علامت دار اغلب به مداخله جراحی برای قرار دادن شانت ventriculoperitoneal یا جراحی debulking نیاز دارد تا بتواند دینامیک مایع مغزی نخاعی native (CSF) را فعال کند. انتخاب روش مناسب به منشاء، الگوی رشد تومور در رابطه با ساختارهای طبیعی و پاتولوژی مشکوک بستگی دارد. سطح راحتی و تجربه جراح با رویکرد انتخابی نیز عامل مهمی است. روشهای جراحی متعددی، از جمله روشهای anterior interhemispheric transcallosal، transcortical transventricular، contralateral infratentorial supracerebellar، posterior interhemispheric parasplenial و transsylvian transinsular توصیف شدهاند. آناتومی ورید و تغییرات آن در اطراف superior parietal lobule باید قبل از جراحی برای مسیرهای بین نیمکره ای مورد توجه قرار گیرد. 6 ناحیه تشریحی تالاموس : منطقه 1: تومورهای تالاموس قدامی تحتانی (رویکرد زیر پیشانی سوپراکاروتید اوربیتوزیگوماتیک) روش Transrostral/Subfrontal Translamina Terminalis Approach :این رویکرد محدود به تومورهای نسبتاً کوچک تالاموس قدامی تحتانی است. رزکسیون کلی تومورهای بزرگ معمولاً مشکل ساز است و بدون عقب نشینی غیرمجاز (undue retraction) در ساختارهای عصبی عروقی طبیعی اطراف امکان پذیر نیست. این رویکرد مناسب نیست و مسیر orbitozygomatic را که در بالا مورد بحث قرار گرفت، رویکرد بهتری است. منطقه 2: تومورهای تالاموس داخلی رویکرد( Anterior Interhemispheric Transcallosal ) :مرکز تومور در ناحیه تالاموس قدامی و میانی قرار دارد و به سطح pial دیواره بطن سوم می رسد روش Suprapineal Recess/Supracerebellar Transventricular: از معایب این روش می توان به آسیب پذیری habenula، رگ Galen و quadrigeminal plate اشاره کرد. منطقه 3: تومورهای تالاموس جانبی روش (Contralateral Anterior Interhemispheric Transcallosal Approach) نتیجه از رویکرد طرف مقابل (contralateral approach)، از طریق این اپروچ یک مسیر عرضی جانبی امکان پذیر (more feasible lateral cross-court trajectory) به سمت تالاموس جانبی به دست می آید. در هنگام برداشتن ضایعات تالاموس جانبی به دلیل مجاورت نزدیک کپسول داخلی باید احتیاط کرد.
له شدگی مغز Brain Contusion
ضربه های مغزی نواحی پراکنده خونریزی در سطح مغز هستند که بیشتر در امتداد سطح زیرین و قطب های لوب های پیشانی و گیجگاهی قرار دارند. آنها زمانی اتفاق میافتند که مغز به یک برآمدگی روی جمجمه یا چینخوردگی در سخت شامه، پوشش بیرونی سخت مغز، برخورد میکند.