ویکتور هورسلی
خلاصه مقاله
ویکتور هورسلی، (متولد ۱۴ آوریل ۱۸۵۷، لندن – درگذشت ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۶، آماره، عراق)، او هنگام خدمت به عنوان جراح صحرایی برای ارتش بریتانیا در بین النهرین در طول جنگ جهانی اول بر اثر گرمازدگی درگذشت.
#مشاهیر_نوروساینس
🔰سر ویکتور هورسلی
🔰جراح بریتانیایی
🔰معرفی: سر ویکتور هورسلی، (متولد ۱۴ آوریل ۱۸۵۷، لندن – درگذشت ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۶، آماره، عراق)، او هنگام خدمت به عنوان جراح صحرایی برای ارتش بریتانیا در بین النهرین در طول جنگ جهانی اول بر اثر گرمازدگی درگذشت.
🔰حرفه پزشکی: فیزیولوژیست و جراح مغز و اعصاب بریتانیایی که برای اولین بار تومور ستون فقرات را برداشت (۱۸۸۷). او همچنین مطالعات ارزشمندی در مورد فعالیت تیروئید، پیشگیری از هاری و عملکرد نواحی موضعی مغز انجام داد. با برداشتن غدد تیروئید میمون ها، او توانست (1883) نقش غده را در تعیین سرعت رشد، تکامل و متابولیسم بدن و اختلال در عملکرد تیروئید را به عنوان علت میکسدم (بیماری که با تورم خشک و مومی مشخص می شود) و کرتینیسم مشخص کند. به عنوان منشی کمیسیون دولتی (1886) که برای مطالعه اثربخشی واکسن هاری لویی پاستور منصوب شد، هورسلی نتایج پاستور را تأیید کرد و رهبری کرد.او تکنیک های عملی را توسعه داد که عمل جراحی مغز را به یک واقعیت عملی تبدیل کرد و تا سال 1890، توانست 44 عمل موفقیت آمیز را گزارش کند. او در سال 1902 لقب شوالیه را دریافت کرد. شناخته شده ترین نوآوری او دستگاه هورسلی کلارک است که در سال 1908 به همراه رابرت اچ. کلارک برای انجام جراحی به اصطلاح استریوتاکتیک ساخته شد که به موجب آن مجموعه ای از مختصات عددی دقیق برای تعیین مکان هر ساختار مغز استفاده می شود.
گردآورنده: دکتر مهرشاد مهردادیان
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
ریلوزول - Riluzole
این دارو یک آنتاگونیست گلوتامات بوده که در درمان بیماری ALSمورد استفاده قرار میگیرد و با نامهای تجاری Exservan، Rilutek و Tiglutik و فرمول شیمیایی C8H5F3N2OS شناخته میشود.
آسیب طناب نخاعی قدامی
سندرم طناب قدامی یک سندرم طناب نخاعی ناقص است که در درجه اول ، دو سوم قدامی نخاع را درگیر می کند. و منجر به فلج حرکتی، از دست دادن درد و احساس دما در سطح ضایعه و زیر آن می شود. بیماران همچنین ممکن است کمردرد و اختلال عملکرد اتونوم مانند افت فشار خون، روده یا مثانه نوروژنیک و اختلال عملکرد جنسی را تجربه کنند. شدت اختلال عملکرد حرکتی می تواند متفاوت باشد و منجر به پاراپلژی شود.