درمان جراحی فتق دیسک گردنی
خلاصه مقاله
فتق دیسک گردن (CDH) شکل رایج رادیکولوپاتی فشاری گردنی است که زمانی رخ می دهد که محتویات دیسک بین مهره ای به داخل کانال نخاع اکستروژن شود. میزان بروز آن بین 5 تا 20 مورد جدید در هر 1000 بزرگسال بین دهه سوم تا پنجم زندگی آنها است. رادیکولوپاتی گردنی تظاهرات متعددی دارد. بیماران ممکن است علائم معمولی مانند گردن درد موضعی (با یا بدون درد بازو) ، کاهش رفلکس، از دست دادن حس و ضعف حرکتی را گزارش کنند
#مقاله_کیس
#درمان_جراحی_فتق_دیسک_گردنی
🔰مقدمه:
فتق دیسک گردن (CDH) شکل رایج رادیکولوپاتی فشاری گردنی است که زمانی رخ می دهد که محتویات دیسک بین مهره ای به داخل کانال نخاع اکستروژن شود. میزان بروز آن بین 5 تا 20 مورد جدید در هر 1000 بزرگسال بین دهه سوم تا پنجم زندگی آنها است. رادیکولوپاتی گردنی تظاهرات متعددی دارد. بیماران ممکن است علائم معمولی مانند گردن درد موضعی (با یا بدون درد بازو) ، کاهش رفلکس، از دست دادن حس و ضعف حرکتی را گزارش کنند.
استاندارد طلایی برای تشخیص CDH استفاده از MRI ستون فقرات با یا بدون حاجب است. پس از ایجاد تشخیص، رویکردهای درمانی مد نظر قرار میگیرند.
رویکرد جراحی معمولاً زمانی انتخاب میشود که نقایص عصبی قابل توجه، وجود میلوپاتی و یا پیشرفت سریع علائم مشاهده شود.
🔰گزارش مورد:
مراجع خانمی 34 ساله با سابقه 6 سال درد تشدید شونده ی گردن، سردردهای زیر پس سری، دردهای دو طرفه کتف و ستون فقرات و ناهنجاری های حسی در دست و گردن بود.
درد در سمت راست بدن (اندامهای فوقانی و تحتانی) بسیار شدیدتر از سمت چپ بود و به صورت تیر کشیدن های شدید و مداوم حس میشد و با حرکت ، سرفه یا عطسه تشدید مییافت.
درمانهای قبلی او شامل مصرف شل کننده های عضلانی خوراکی، استروئیدها، گاباپنتین و داروهای اوپیوئید (Norco 10 / 325 میلی گرم، تا 4 بار در روز)، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، و دیازپام بود.
فیزیوتراپی و ماساژ ستون فقرات(کایروپراکتیک) نیز موفقیت آمیز نبودند.
تزریق استروئید اپیدورال گردنی، تزریق شاخه داخلی، رادیوفرکوئنسی، و تزریق نقطه تحریکی نیز برای وی انجام شده بود، ولی علائم درد تنها به صورت موقت تسکین یافته بود.
ام آر آی و سی تی اسکن ستون فقرات گردنی یک فتق کلسیفیه شده مرکزی شدید در C5-6 و تنگی نخاع را در همان سطح با شواهدی از تشکیل زائده استخوانی نشان داد.
دامنه حرکات فعال و غیرفعال هردو باعث ایجاد درد گردنی و نشر آن به بازوها می شد. درد در عضله ی تراپزیوس نیز وجود داشت. قدرت حرکتی در اندام های فوقانی و تحتانی 4/5 بود.
معاینه نورولوژیک عدم وجود رفلکس های عمیق تاندون عضله دوسر و سه سر و همچنین صعف در تست پاشنه-پنجه(tandem gait) را نشان داد، که بدون معاینه به سختی قابل تشخیص بود.
شرح حال و معاینه بالینی نشان دهنده ی درمان ناقص آسیب نخاعی حاد رادیکولوپاتی گردنی در مهره های C5-6 بود.
متعاقباً، بیمار تحت جراحی اصلاحی نهایی با استفاده از دیسککتومی و فیوژن قدامی مهره های C5-6 گردن با استفاده از ابزار جداکننده مهره ها و ابزار قدامی قرار گرفت. سه هفته قبل از جراحی، بیمار مصرف داروهای ضد درد اوپیوئید را متوقف کرد.
در طول دوره بعد از عمل، هیدرومورفون تزریقی بدون هیچ گونه واکنش نامطلوب دریافت کرد. بیهوشی وی با پروپوفول وریدی / رمی فنتانیل و 1 میلی گرم هیدرومورفون انجام شد.
در دوره بهبودی، بیمار 1 میلی گرم هیدرومورفون داخل وریدی دیگر دریافت کرد.
در 24 ساعت پس از جراحی، در حالی که در بخش بود، 3 میلی گرم مورفین خوراکی هر 3 ساعت، استامینوفن / هیدروکودون 10/325 میلی گرم هر 4 ساعت و سیکلوبنزاپرین 10 میلی گرم 3 بار در روز تجویز شد.
پس از جراحی، دارودرمانی شامل مصرف شل کننده عضلانی خوراکی 3 بار در روز و استامینوفن / هیدروکودون 4 بار در روز به مدت 2 هفته، فیزیوتراپی و درمان تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بود.
در عرض 6 هفته، بیمار کاهش قابل توجهی در مولفه درد میوفاشیال، بدون بی حسی یا سوزن سوزن شدن بازوها، بهبود دامنه حرکتی گردن، و عدم نیاز به استفاده از داروهای ضد درد گزارش کرد.
در پیگیری 7 ساله، بیمار گزارشی از درد نداشته، تنها در صورت نیاز از ناپروکسن استفاده می کند و توانسته به سبک زندگی عادی خود بازگردد.
لینک منبع
گردآورنده : دکتر زهرا نجفی
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
آدنوم هیپوفیزی غیرعملکردی
آدنوم های هیپوفیزی غیرعملکردی، تومورهای خوش خیم سلول های آدنوهیپوفیز هستند که در این نوع از تومور های هیپوفیزی افزایش ترشح هورمون های هیپوفیز رخ نداده و تظاهرات بالینی چشمگیری نیز وجود ندارد .تومور های غیر عملکردی هیپوفیز را می توان به 8 زیرگروه طبقه بندی کرد: لاکتوتروف، سوماتوتروف، تیروتروف، کورتیکوتروف، گنادوتروف خاموش، چند هورمونی، NFPA های دو/ سه گانه، نول سل و پیت -1 تظاهرات بالینی شایع در آدنوم های هیوفیزی :سردرد؛ اختلال در بینایی ، آپوپلکسی هیپوفیز؛ کمبودهای هورمونی می باشند از اختلالات هورمونی ایجاد شده:1- هیپوگنادیسم 2- هیپرپرولاکتینمی (معمولاً کمتر از mIU/L 2000 یا کمتر از 95 نانوگرم در میلیلیتر) می توان نام برد. بهترین روش تشخیصی در موارد مشکوک به آدنوم های هیپوفیزی Sellar MRI با گادولینیوم می باشد . همه بیماران، از جمله بیماران بدون شکایت بالینی، می بایست تست های آزمایشگاهی، بالینی و هورمونی را برای بررسی کاهش یا افزایش عملکرد هیپوفیز انجام دهند . برداشتن کامل تومور با جراحی، روش اصلی درمانی برای افرادی است که از علائم آدنوم های غیر عملکردی هیپوفیز رنج می برند. در موارد اختلال بینایی برداشتن کامل توده به واسطه جراحی و در آپوپلکسی با علائم عصبی-چشمی می بایست جراحی اورژانسی انجام می شود. رادیو تراپی یا پرتودرمانی درمان کمکی موثر در کنار جراحی به ویژه در تومورهای مقاوم یا عود کننده به کار برده می شود . یکی از مهم ترین موارد اندیکاسیون درمان های دارویی نام برده، در بیماران با تکه های باقی مانده از تومور در حفره سلار پس از جراحی ترانس اسفنوئیدال میباشد. مهم ترین داروهایی که تاثیرات آنها در آدنوم های هیپوفیز غیرعملکردی ارزیابی شده اند، عبارتند از: 1- آگونیست های دوپامین 2- آنالوگ های سوماتوستاتین 3- تموزولوماید
سندرم براون سکوارد به دنبال زخم ضربه خنجری به ستون فقرات قفسه سینه
یک مرد ۲۸ ساله با سابقه سوء مصرف مواد مخدر، پس از یک حادثه خشونت آمیز، دچار چندین آسیب شد که منجر به تشخیص سندرم برون-سیکرد (BSS) شد. سندرم برون-سکوآرد یک شکل نادر از آسیب نخاعی ناقص است که با فلج نورون حرکتی فوقانی یک طرفه و از دست دادن پریوستپشن (آگاهی از بدن) با نقص درد و حس دمای طرف مقابل ناشی از نیمسوز یا آسیب جانبی به نخاع مشخص میشود