نقشه برداری ناهمگنی تومور مغزی گلیوما
خلاصه مقاله
🔰هوش مصنوعی(AI) از اساسی ترین تلاش های مایو کلینیک برای بهبود روش های تشخیصی و درمانی تومور مغزی گلیوما است. یکی از این اقدامات شامل ایجاد نقشههای منطقهای پیشبینیکننده از ویژگیهای تومور، برای هدایت درمان اختصاصی فردی است
#خبرنامه
#کمک_هوش_مصنوعی_به_نقشه_برداری_ناهمگنی_تومور_مغزی_گلیوما
🔰هوش مصنوعی(AI) از اساسی ترین تلاش های مایو کلینیک برای بهبود روش های تشخیصی و درمانی تومور مغزی گلیوما است. یکی از این اقدامات شامل ایجاد نقشههای منطقهای پیشبینیکننده از ویژگیهای تومور، برای هدایت درمان اختصاصی فردی است.
🔰در حال حاضر، تصمیمات بالینی بر تفسیر MRI و نمونهبرداری از تومور متکی است، که نمیتواند ناهمگنی گلیوما را به طور کامل به تصویر بکشد. این گوناگونی چالش بزرگی است، زیرا منجر به عود تومور و مقاومتش به درمان می شود.
🔰محققان مایو کلینیک در حال دریافت چندین نمونه بیوپسی موضعی با تصویر و مطابقت دادن آنها با MRI چند پارامتری هستند. کریستین آر سوانسون، محقق مایو کلینیک میگوید: «با ارتباط برقرار کردن بین مناطق بیولوژیکی مختلف تومور و مشخصههای مختلف تصویربرداری، این پروژه در نهایت به دنبال آن است که بتواند تنها با روش تصویربرداری مشخصات مناطق بیولوژیکی تومور را پیشبینی کند.
🔰با توجه به اینکه برای جمع آوری بافت گلیوما شانس های محدودی وجود دارد، تصویربرداری های مغزی هوشمندانه تری مورد نیاز است. دکتر بنداک می گوید: «ما می خواهیم با استفاده از اطلاعات بیوپسی، تصویربرداری ها را هوشمندتر کنیم. سیستم هوش مصنوعی ممکن است بتواند حتی الگوهایی که ما اکنون نمی شناسیم را تشخیص داده و تقویت کند».
🔰قبل از مداخله معمول جراحی برای برداشتن ضایعه مغزی چندین تصویربرداری بر روی بیمارانی که در این تحقیق شرکت می کنند، انجام می شود. این تصویربرداری ها شامل MRI پرفیوژن کنتراست حساسیت پویا(DSC) و تصویربرداری دیفیوژن تنسور(DTI)، علاوه بر اسکن های استاندارد T1، T1Gd، T2 و T2 FLAIR است.
🔰در طول جراحی،سیستم نورونوگیشن(رهیابی عصبی) مکان های آناتومیک نمونه را ردیابی می کند. پس از جراحی، ناهنجاری های ژنتیکی در نمونههای بافت با توالییابی کل اگزوم و RNA و همچنین سایر تکنیکهای آنالیز بافت اندازهگیری میشوند. سپس دادههای حاصل برای تولید، آزمایش و تأیید نقشههای منطقهای پیشبینیکننده توزیع فضایی تراکم سلولهای تومور و نشانگرهای ژنتیکی و سایر نشانگرهای بیولوژیکی کلیدی مرتبط با درمان استفاده میشوند.
🔰پژوهش های اخیر پیچیدگی بیولوژیکی تومورنفوذکننده در گلیوما درجه بالا(بد خیم) را آشکار ساخته است. محققان نشان دادند که مناطق تومورnon-enhancing بیشترین نسبت جهشهای خاص(private) را صرف نظر از وضعیت IDH (لاکتات دهیدروژناز) دارند.
🔰از دیدگاه دکتر سوانسون این موضوع نشان دهنده این است که بار جهشی در گلیوما درجه بالا(بد خیم) تحت تاثیر محل نمونه است. همچنین پیشنهاد شده است که بیثباتی ژنومی منطقهای و تهاجم تومور در اوایل پیشرفت گلیوما رخ دهد.
🔰شناسایی مناطق بیولوژیکی تومور مهاجم می تواند به درمان هدفمند در آینده کمک کند. روش های درمانی جدید به طور جدی مورد نیازند. گلیوماهای تهاجمی به ویژه چالش برانگیز هستند، زیرا همیشه سلول های توموری در مغز پس از هر جراحی باقی می مانند.
🔰استقبال مایوکلینیک از هوش مصنوعی مبتنی بر تعهد به مراقبت از بیمار است. دکتر بندوک می گوید: «این تمایل ما را ملزم به استفاده از انقلاب دیجیتال می کند. "ما برای سنت های پر قوت خود در کلینیک مایو ارزش قائل هستیم. اما هر سنت زمانی یک انقلاب بود."
منبع خبر
گردآورنده: دکتر زهرا نجفی
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
سندرم تونل کارپال
سندرم تونل کارپال در اثر گیرافتادگی و فشرده شدن عصب median در داخل تونل کارپ ایجاد میشود. سندرم با درد در دست، بی حسی و گزگز دست و انگشتان، کاهش قدرت دست در گرفتن اجسام بطور کلی اختلال در عملکرد مچ دست مشخص می شود. عوامل خطر CTS عبارتند از: حرکات تکراری مچ و انگشتات دست،شکستگی، در رفتگی و ضربه دیدن استخوانهای مچ دست، وجود تومور یا کیست در بدن، آرتروز، دیابت، فشار خون بالا، تیروئید کم کار یا پر کار، بیماریهای خود ایمنی نظیر آرتریت روماتوئید، جمع شدن آب در بدن که بیشتر در دوران بارداری یا یائسگی اتفاق میافتد، ابتلا به بیماریهای سیستمیک نظیر اختلالات کلیه، نارسایی کبد، بیماریهای خونی و …کمبود ویتامین گروه ب، اعتیاد به الکل، چاقی، ابتلا به بیماریهای عفونی، مواجهه با مواد سمی صنعتی و شیمیایی، پیشینه خانوادگی یا ارثی بودن، حوادث آسیبزا.تشخیص CTS از طریق ارزیابی های پزشکی و آزمایش های الکتروفیزیولوژیک انجام می شود. تشخیص بالینی CTS، احساس بیحسی یا تورم روی دست پس از بیدار شدن بدون اینکه ورم قابل توجهی داشته باشد. و ممکن است درد شدیدی را از مچ دست که به شانه گسترش مییابد، همراه با سوزن سوزن شدن در دست و انگشتان احساس کندکه پس از تکان دادن دست، درد از بین میرود. مرحله پیشرفت CTS در بیمار بروز علائمی در روز پس از یک فعالیت تکراری در ناحیه دست یا مچ میشود یا موقعیت خاصی را برای مدت طولانی حفظ میکند. تستهای تشخیصی Phalen test - Durkan test -Tinel test و پاراکیلینیکی EMG وNCV انجام می شود.از طرفی روش های جراحی شامل جراحی های آزاد و آندوسکوپی است.تشخیص های افتراقی که مربوط به گردن هستند و در این بیماری مطرح است و علائم مشابه می دهند شامل herniation disk of the cervical spine و rib cervical می باشد.برای درمان سندروم تونل کارپال ابتدا از wrist splint و NSIAD استفاده می شود. تزریق موضعی کورتیکواسترویید نیز مفید است. اندیکاسیون های جراحی آزادسازی تونل کارپال: عدم پاسخ به درمان غیر جراحی-اتروفی تنار-بی حسی یا پارستزی مداوم- درخانم های باردار تنها از درمان غیر جراحی استفاده می شود زیرا بیماری پس از بارداری برطرف می گردد. عمل جراحی به دو روش آزادسازی به روش بازو جراحی اندوسکوپیک میباشد.هر چند که علائم سندرم ممکن است بلافاصله بعد از عمل جراحی کاهش یابد، اما بهبودی کامل بعد از عمل جراحی تونل کارپال میتواند ماهها طول بکشد.
شکستگی C2
یک بیمار مرد 65 ساله به دلیل شروع حاد درد شدید در ناحیه کتف و گردن راست در بیمارستان بستری شد. درد علیرغم استفاده از داروهای بدون نسخه به مدت 10 روز پایدار بود. بیمار هیچ گونه بی حسی یا ضعف همراه را گزارش نکرد.