نقشه برداری ناهمگنی تومور مغزی گلیوما
خلاصه مقاله
🔰هوش مصنوعی(AI) از اساسی ترین تلاش های مایو کلینیک برای بهبود روش های تشخیصی و درمانی تومور مغزی گلیوما است. یکی از این اقدامات شامل ایجاد نقشههای منطقهای پیشبینیکننده از ویژگیهای تومور، برای هدایت درمان اختصاصی فردی است
#خبرنامه
#کمک_هوش_مصنوعی_به_نقشه_برداری_ناهمگنی_تومور_مغزی_گلیوما
🔰هوش مصنوعی(AI) از اساسی ترین تلاش های مایو کلینیک برای بهبود روش های تشخیصی و درمانی تومور مغزی گلیوما است. یکی از این اقدامات شامل ایجاد نقشههای منطقهای پیشبینیکننده از ویژگیهای تومور، برای هدایت درمان اختصاصی فردی است.
🔰در حال حاضر، تصمیمات بالینی بر تفسیر MRI و نمونهبرداری از تومور متکی است، که نمیتواند ناهمگنی گلیوما را به طور کامل به تصویر بکشد. این گوناگونی چالش بزرگی است، زیرا منجر به عود تومور و مقاومتش به درمان می شود.
🔰محققان مایو کلینیک در حال دریافت چندین نمونه بیوپسی موضعی با تصویر و مطابقت دادن آنها با MRI چند پارامتری هستند. کریستین آر سوانسون، محقق مایو کلینیک میگوید: «با ارتباط برقرار کردن بین مناطق بیولوژیکی مختلف تومور و مشخصههای مختلف تصویربرداری، این پروژه در نهایت به دنبال آن است که بتواند تنها با روش تصویربرداری مشخصات مناطق بیولوژیکی تومور را پیشبینی کند.
🔰با توجه به اینکه برای جمع آوری بافت گلیوما شانس های محدودی وجود دارد، تصویربرداری های مغزی هوشمندانه تری مورد نیاز است. دکتر بنداک می گوید: «ما می خواهیم با استفاده از اطلاعات بیوپسی، تصویربرداری ها را هوشمندتر کنیم. سیستم هوش مصنوعی ممکن است بتواند حتی الگوهایی که ما اکنون نمی شناسیم را تشخیص داده و تقویت کند».
🔰قبل از مداخله معمول جراحی برای برداشتن ضایعه مغزی چندین تصویربرداری بر روی بیمارانی که در این تحقیق شرکت می کنند، انجام می شود. این تصویربرداری ها شامل MRI پرفیوژن کنتراست حساسیت پویا(DSC) و تصویربرداری دیفیوژن تنسور(DTI)، علاوه بر اسکن های استاندارد T1، T1Gd، T2 و T2 FLAIR است.
🔰در طول جراحی،سیستم نورونوگیشن(رهیابی عصبی) مکان های آناتومیک نمونه را ردیابی می کند. پس از جراحی، ناهنجاری های ژنتیکی در نمونههای بافت با توالییابی کل اگزوم و RNA و همچنین سایر تکنیکهای آنالیز بافت اندازهگیری میشوند. سپس دادههای حاصل برای تولید، آزمایش و تأیید نقشههای منطقهای پیشبینیکننده توزیع فضایی تراکم سلولهای تومور و نشانگرهای ژنتیکی و سایر نشانگرهای بیولوژیکی کلیدی مرتبط با درمان استفاده میشوند.
🔰پژوهش های اخیر پیچیدگی بیولوژیکی تومورنفوذکننده در گلیوما درجه بالا(بد خیم) را آشکار ساخته است. محققان نشان دادند که مناطق تومورnon-enhancing بیشترین نسبت جهشهای خاص(private) را صرف نظر از وضعیت IDH (لاکتات دهیدروژناز) دارند.
🔰از دیدگاه دکتر سوانسون این موضوع نشان دهنده این است که بار جهشی در گلیوما درجه بالا(بد خیم) تحت تاثیر محل نمونه است. همچنین پیشنهاد شده است که بیثباتی ژنومی منطقهای و تهاجم تومور در اوایل پیشرفت گلیوما رخ دهد.
🔰شناسایی مناطق بیولوژیکی تومور مهاجم می تواند به درمان هدفمند در آینده کمک کند. روش های درمانی جدید به طور جدی مورد نیازند. گلیوماهای تهاجمی به ویژه چالش برانگیز هستند، زیرا همیشه سلول های توموری در مغز پس از هر جراحی باقی می مانند.
🔰استقبال مایوکلینیک از هوش مصنوعی مبتنی بر تعهد به مراقبت از بیمار است. دکتر بندوک می گوید: «این تمایل ما را ملزم به استفاده از انقلاب دیجیتال می کند. "ما برای سنت های پر قوت خود در کلینیک مایو ارزش قائل هستیم. اما هر سنت زمانی یک انقلاب بود."
منبع خبر
گردآورنده: دکتر زهرا نجفی
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
آستروسیتومای منتشر
Diffuse astrocytoma یاآستروسیتومای منتشر یک تومور مغزی با رشد آهسته است که تصور می شود از آستروسیت ها، سلول های حمایت کننده در سیستم عصبی، منشأ می گیرد. بر اساس ویژگی های ژنتیکی طبقه بندی می شود: آستروسیتومای منتشر) IDH-mutant در صورت تشخیص جهش در IDH1 یا IDH2 ) آستروسیتومای منتشرنوع wild( (در صورت عدم شناسایی جهش در IDH ) علائم شامل:سردرد ، تشنج و علائم اضافی به اندازه و محل تومور بستگی دارد. برای تشخیص ازتصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و هیستو پاتولوژیک استفاده می شود. بسته به اندازه و محل تومور، بیماران مبتلا به آستروسیتومای منتشر معمولاً ابتدا با جراحی درمان می شوند. هدف اصلی برداشتن تومور است و از عملکرد حیاتی مغز محافظت میکند – به این کار «حداکثر برداشت ایمن» میگویند. آستروسیتومای منتشر می تواند در نواحی نزدیکی از مغز که حرکات بدن، زبان یا بینایی را کنترل می کند رخ دهد، ممکن است اقدامات ویژه ای برای محافظت از این عملکردها انجام شود. علاوه بر جراحی، بسته به اینکه آیا تومور به عنوان IDH-mutant یا -wildtype طبقه بندی می شود، ممکن است درمان های خاصی مانند شیمی درمانی و پرتو درمانی در نظر گرفته شود.آستروسیتومای منتشر می تواند پس از جراحی عود کند، بنابراین بیماران به طور منظم هم از نظر عود تومور و هم پیشرفت به تومور درجه بالاتر تحت نظر هستند.
تشخیص صرع
تشنج غایب اغلب با اختلال یا از دست دادن هوشیاری همراه است که از نظر بالینی ثابت شده است که تأثیری بر ناهنجاری های حرکتی و شناختی سلول های عصبی مغز دارد. تشنج چندین رویداد اتیوپاتوفیزیولوژیک را می پذیرد که منجر به چندین تغییر عملکرد عصبی در نواحی مداری رتیکولوتالاموکورتیکال سیستم عصبی مرکزی می شود. این امر اپیزودهای رویدادهای تشنج غایب را هموار می کند. گزارش یک مورد بالینی تشنج غایب در یک بیمار بالغ 25 ساله با اختلال هوشیاری به بیمارستان مراجعه کرد. اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی مغز بیمار یک ناحیه فشار خون کانونی کوچک را در ناحیه پاراسلار راست نزدیک به سینوس کاورنوس با حساسیت خفیف در سینوسهای حفرهای چپ، ماگزیلاری راست و سینوزیت اتموئید تشخیص داد. الکتروانسفالوگرام مغز امواج نرمال با آرتیفکت الکترودی را نشان داد. بیمار با تشنج های غایب تایید شد و با اکسکاربازپین 150 میلی گرم دو بار در روز تحت درمان قرار گرفت. بیمار از تشنج بهبود یافت و با مصرف دارو ترخیص شد. در دوره 3 ماهه یک بار برای معاینه پیگیری فراخوانده می شد. ✅معرفی: تشنج دوره کوتاهی از فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز با سیگنالهای الکتریکی شدید است. به طور معمول، تشنج غایب از چند ثانیه تا چند دقیقه با از دست دادن هوشیاری و بدون هیچ تشنج مشخصی طول میکشد، اغلب در کودکان کمتر از 10 سال رخ میدهد. تشنج های غایب، توقف رفتاری آشکار، عدم پاسخگویی، پلک زدن چرخه ای پلک ها، توقف ناگهانی تکلم و حرکت، جویدن دهان، لب زدن و مالیدن انگشتان. تشخیص شامل آزمایش شمارش کامل خون، اسکن توموگرافی کامپیوتری مغز، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، الکتروانسفالوگرام، و معاینه مایع مغزی نخاعی است که شواهد را فراهم میکند و به وضوح منشأ ضایعات تشنجی در مغز را نشان میدهد. پیشگیری و مدیریت تشنج غایب را می توان با استفاده از فنی توئین و کاربامازپین همراه با رژیم کتوژنیک انجام داد. ✴گزارش Case یک بیمار مرد 25 ساله با یک دوره تشنج غایب، با از دست دادن هوشیاری به مدت 2-4 دقیقه، سرگیجه و تاری دید به پزشکی عمومی مراجعه کرد. بیمار گزارش داد که پس از چند دقیقه از دست دادن هوشیاری خود دوباره به هوش آمد، اما سرگیجه همچنان ادامه داشت. بیمار استفراغ، حرکات غیر ارادی، سردرد، تب، بی اختیاری ادرار و تپش قلب نداشت