نقشه برداری ناهمگنی تومور مغزی گلیوما
خلاصه مقاله
🔰هوش مصنوعی(AI) از اساسی ترین تلاش های مایو کلینیک برای بهبود روش های تشخیصی و درمانی تومور مغزی گلیوما است. یکی از این اقدامات شامل ایجاد نقشههای منطقهای پیشبینیکننده از ویژگیهای تومور، برای هدایت درمان اختصاصی فردی است
#خبرنامه
#کمک_هوش_مصنوعی_به_نقشه_برداری_ناهمگنی_تومور_مغزی_گلیوما
🔰هوش مصنوعی(AI) از اساسی ترین تلاش های مایو کلینیک برای بهبود روش های تشخیصی و درمانی تومور مغزی گلیوما است. یکی از این اقدامات شامل ایجاد نقشههای منطقهای پیشبینیکننده از ویژگیهای تومور، برای هدایت درمان اختصاصی فردی است.
🔰در حال حاضر، تصمیمات بالینی بر تفسیر MRI و نمونهبرداری از تومور متکی است، که نمیتواند ناهمگنی گلیوما را به طور کامل به تصویر بکشد. این گوناگونی چالش بزرگی است، زیرا منجر به عود تومور و مقاومتش به درمان می شود.
🔰محققان مایو کلینیک در حال دریافت چندین نمونه بیوپسی موضعی با تصویر و مطابقت دادن آنها با MRI چند پارامتری هستند. کریستین آر سوانسون، محقق مایو کلینیک میگوید: «با ارتباط برقرار کردن بین مناطق بیولوژیکی مختلف تومور و مشخصههای مختلف تصویربرداری، این پروژه در نهایت به دنبال آن است که بتواند تنها با روش تصویربرداری مشخصات مناطق بیولوژیکی تومور را پیشبینی کند.
🔰با توجه به اینکه برای جمع آوری بافت گلیوما شانس های محدودی وجود دارد، تصویربرداری های مغزی هوشمندانه تری مورد نیاز است. دکتر بنداک می گوید: «ما می خواهیم با استفاده از اطلاعات بیوپسی، تصویربرداری ها را هوشمندتر کنیم. سیستم هوش مصنوعی ممکن است بتواند حتی الگوهایی که ما اکنون نمی شناسیم را تشخیص داده و تقویت کند».
🔰قبل از مداخله معمول جراحی برای برداشتن ضایعه مغزی چندین تصویربرداری بر روی بیمارانی که در این تحقیق شرکت می کنند، انجام می شود. این تصویربرداری ها شامل MRI پرفیوژن کنتراست حساسیت پویا(DSC) و تصویربرداری دیفیوژن تنسور(DTI)، علاوه بر اسکن های استاندارد T1، T1Gd، T2 و T2 FLAIR است.
🔰در طول جراحی،سیستم نورونوگیشن(رهیابی عصبی) مکان های آناتومیک نمونه را ردیابی می کند. پس از جراحی، ناهنجاری های ژنتیکی در نمونههای بافت با توالییابی کل اگزوم و RNA و همچنین سایر تکنیکهای آنالیز بافت اندازهگیری میشوند. سپس دادههای حاصل برای تولید، آزمایش و تأیید نقشههای منطقهای پیشبینیکننده توزیع فضایی تراکم سلولهای تومور و نشانگرهای ژنتیکی و سایر نشانگرهای بیولوژیکی کلیدی مرتبط با درمان استفاده میشوند.
🔰پژوهش های اخیر پیچیدگی بیولوژیکی تومورنفوذکننده در گلیوما درجه بالا(بد خیم) را آشکار ساخته است. محققان نشان دادند که مناطق تومورnon-enhancing بیشترین نسبت جهشهای خاص(private) را صرف نظر از وضعیت IDH (لاکتات دهیدروژناز) دارند.
🔰از دیدگاه دکتر سوانسون این موضوع نشان دهنده این است که بار جهشی در گلیوما درجه بالا(بد خیم) تحت تاثیر محل نمونه است. همچنین پیشنهاد شده است که بیثباتی ژنومی منطقهای و تهاجم تومور در اوایل پیشرفت گلیوما رخ دهد.
🔰شناسایی مناطق بیولوژیکی تومور مهاجم می تواند به درمان هدفمند در آینده کمک کند. روش های درمانی جدید به طور جدی مورد نیازند. گلیوماهای تهاجمی به ویژه چالش برانگیز هستند، زیرا همیشه سلول های توموری در مغز پس از هر جراحی باقی می مانند.
🔰استقبال مایوکلینیک از هوش مصنوعی مبتنی بر تعهد به مراقبت از بیمار است. دکتر بندوک می گوید: «این تمایل ما را ملزم به استفاده از انقلاب دیجیتال می کند. "ما برای سنت های پر قوت خود در کلینیک مایو ارزش قائل هستیم. اما هر سنت زمانی یک انقلاب بود."
منبع خبر
گردآورنده: دکتر زهرا نجفی
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
تومور های هیپوفیزی عملکردی
آدنوماهای هیپوفیزی تودههای رشدیافتهای از سلولهای مونوکلونال با علائم تولید بیش از حد هورمونی، با یا بدون پرزانتاسیون عصبی هستند. پرولاکتینوماها، آدنوماهای غیرعملکردی هیپوفیز، آدنوماهای تولیدکنندهی هورمون رشد، آدنوماهای تولیدکنندهی هورمون آدرنوکورتیکوتروپین، آدنوماهای مولد هورمون تحریککنندهی تیرویید، آدنوماهای تولیدکنندهی گنادوتروپین و اینسیدنتالوماها نمونههایی از تومورهای هیپوفیزیاند. آدنوماهای هیپوفیزی براساس سایز به دستهی میکروآدنوم با سایز کمتر از یک میلیمتر و ماکرو آدنوم تقسیم میشوند.تومورهای منشا رده سلولی Pit-1 , مسوول تولید بیش از حد هورمون ادرنوکورتیکوتروپین اند. تومور های منشا رده سلولی TPIT ,با رشد خوشخیم و تولید بیش از حد هورمون رشد, پرولاکتین وTSH همراه اند. عملکرد بیش از حد گنادوتروپین ممکن است با علائم اثر تودهای، هیپوفیز یا حتی بدون علامت ظاهر شود. تشخیص بر اساس علائم بالینی است. اگر نشانهای از ترشح بیش از حد هورمون هیپوفیز وجود داشته باشد، آدنوم باید خارج شود.پانل هورمونی :پرولاکتین سرم، فاکتور رشد شبه انسولین 1 ، تست عملکرد تیروئید، همورمون لوتئینیزهکننده، هورمون تحریک فولیکولی، ارزیابی کورتیزول با آزمایش کورتیزول ۲۴ ساعته ادرار ، کورتیزول بزاق اواخر شب و سرکوب دگزامتازون است. اگر پرولاکتین سرم بیش از ۲۵۰ میکروگرم در لیتر باشد، احتمالات : پرولاکتینوما، کم کاری تیروئید، اثرات فشاری آدنوم کمعملکرد، بارداری و نارسایی کلیوی باید در نظر گرفته شود.همه بیماران با یا بدون علائم بینایی، یا با درگیری عصب بینایی در تصویربرداری باید تحت ارزیابی کامل میدان بینایی قرار گیرند. درگیری عصب جمجمه و علائم عصبی، شک به توده جمجمه را ایجاد میکند و MRI با یا بدون کنتراست گادولینیوم اجباری است. در صورت منع مصرف MRI یا CT برش نازک از مغز انجام می گردد. درمان جراحی ترانس اسفنوئیدال برای کاهش حجم توده ، رادیوتراپی و دارودرمانیبیشتر پرولاکتینومها با کابرگولین و بروموکریپتین (بیماران باردار) است. جراحی در آدنومهای تولید بیش از حد آدرنوکورتیکوتروپین مؤثر، اما در موارد غیر قابل تحمل، کتوکونازول، متیراپون و میفپریستون کاهش دهنده علائم هستند. اکترئوتید و لانروتید برای مهار هورمونهای رشد استفاده و در آکرومگالی، پگوویزومانت مفید است.
مننژیت
مننژیت باکتریال یک بیماری عفونی میباشد. بیمار مبتلا به مننژیت با تظاهراتی از قبیل شروع سردرد که اخیرا شروع شده باشد، تب، سفتی گردن، تغیر وضعیت هوشیاری مراجعه که حداقل دوتا از 4 تا تظاهر که نیازمند بررسی بالینی سریع میباشد. عوامل احتمالی مننژیت: 1)مننژیت نایسریا گنوره 2)مننژیت منگوکوکی 3)مننژیت استرپتوکوک پنومونیه 4)مننژیت لیستریا مونوسایتوژنز میباشد که هرکدام علایم منحصر به خود را دارند. ترجیح بر این است که درمان تجربی LPسریعتر اغاز شود تا از عوارض جبران ناپذیر این بیماری پیشگیری شود. انجام CT-scan تنها برای بیمارانی توصیه شده که یکی یا چندتا از علائم نشان دهنده افزایش فشار داخل مغز در انها وجود دارد.بررسی CSF در مواردی که تشخیص مننژیت سخت یا افتراق مننژیت باکتریال را از غیر باکتریالانجام میشود. کنتراندیکاسیون های انجام LP : اختلالات انعقادی، انعقاد داخل عروق منتشر، عفونت موضعی یا عدم یکپارچگی پوست در محل انجام LP میباشند.برای این بیماران در ابتدا دگزا متازون تزریق سپس ونکومایسن و سفتریاکسون اضافه میکنیم. بیماران در صورت داشتن ریسک فاکتور ها گفته شده برای باکتری لیستریا مونوسایتوژنز امپی سیلین و اگر شک مننژیت ویروسی ناشی از هرپس ویروس هم داشته باشیم میتوان اسیکلویر را به درمان گفته شده اضافه کرد.